Wat de wereld nodig heeft?

De wereld heeft meer liefde nodig? Maar wat is dat precies, liefde? ‘De liefde’ is eeuwen en eeuwen de inspiratiebron geweest van dichters, zangers en geliefden en bezongen in menig lied en poëzie. Het hield en houdt mensen bezig, in een eeuwige zoektocht naar die éne,  of zichzelf?

Op een frisse vroege lentedag als vandaag vraagt de liefde om een gezang. De hele natuur staat klaar om in een vreugde-wolk open te barsten, het nieuwe leven wacht geduldig op de koesterende zonnestraaltjes, die nog maar voorzichtig onze huid komen zoenen.

Liefde is verlangen, het is de roep van onze ziel naar zichzelf en haar wederhelft. Zonder verlangen is er geen leven, geen groei, geen beweging, nieuwsgierigheid, verwondering  of flow. Wij staan aan de vooravond van eeuw waarin meer mensen zich bewust worden van hun bestemming, van hun levens-zin, van hun drijvende kracht, van hun dromen en verlangens.

Wat de wereld nodig heeft is mensen die wakker worden uit de donkere geborgen veilige ruimten van hun zelf-gecreëerde schaal. De mensheid is nog niet geboren, draait zich nog even om…en hoopt dat het verlossende breken van de muur van buitenuit zal komen. Mensen zijn bang, bang van verandering. Als dat gedwongen gebeurt (bijvoorbeeld ziekte, verlies van geliefden, of ontslag…) is dat een schok, we kunnen sterven dan… of we kiezen voor het leven,  draaien de schakelaar om en gaan drastisch ons leven veranderen. We worden eerlijk naar onszelf en de anderen.  We ontdekken ons echte talent en weigeren in een saaie baan verder te lummelen. We durven gaan voor het lied in ons hart! We openen ons gevoel en durven onze liefde uiten. Of we zeggen aan de ander, eerlijk,  dat we helaas niet dezelfde gevoelens koesteren (of vinden het heerlijk dat het wél zo is). We ruimen onze eigen rommel op en gooien die niet ‘in de tuin van de buren’.  We verwachten niet dat we gevonden worden, maar vinden onszelf. Wie zichzelf niet ziet wordt immers niet gezien, en wie zichzelf niet hoort wordt nooit gehoord. We vertrouwen er op dat verandering vanuit onszelf moet komen. En dat niet eerst de buitenwereld zich aan ons beeld hoeft aan te passen. Dat gebeurt niet.

Vaak spreekt men van ‘onvoorwaardelijke liefde’, dat is de ‘goddelijke kracht’ die ons doorstroomt en onze schaduwen verlicht, om ze voelbaar en kenbaar te maken. Energie van de universele bron dus, die helend kan werken. Menselijke liefde is niet onvoorwaardelijk, hoewel dat een prachtig ideaal mag zijn. Zolang de mens in de dualiteit zit met zijn halve zieltje, zal hij heel zijn leven hunkeren naar verbinding. Het is slechts in de verbinding met een ander mens dat echte heling kan gebeuren: de ander spiegelt immers de donkere schaduwen.. Elk betekenisvol mens die ons pad kruist is onze leermeester.  En des te meer wanneer een zielemaatje op ons pad komt.

De wereld heeft gelukkige, blije mensen nodig. Het echte geluk is heel-worden. Authentiek zijn. Ook al is dat tegendraads. Signalen op ons pad durven zien, ze accepteren en als een persoonlijke boodschap  in ons leven integreren in plaats van anderen de schuld te geven. Liefde uiten en liefde toe-laten. De liefde, het vertrouwen, ons geluk…en dus ons succes, begint bij het volgen van ons eigen hart!

2015-02-22T14:17:39+00:00

Leave A Comment